Jakie cienie wybrać do blisko osadzonych oczu?

W makijażu blisko osadzonych oczu najlepiej sprawdza się gradient: jasny, rozświetlający cień w wewnętrznym kąciku oraz ciemniejszy kolor wyciągnięty zewnętrzną częścią powieki w stronę skroni. Taki układ światła i cienia optycznie zwiększa odległość między oczami. Za blisko osadzone uznaje się zwykle oczy, między którymi odległość jest mniejsza niż szerokość jednego oka.

Jak działa gradient na blisko osadzone oczy?

Najważniejszy jest kierunek, w którym prowadzisz cieniowanie. Wewnętrzny kącik powinien pozostać jasny, ponieważ świetlisty akcent przyciąga światło i odsuwa optycznie początek oka od nosa. Ciemniejsze tony przenieś na zewnętrzną część powieki, a następnie rozetrzyj je lekko ku skroni.

W środku powieki przyda się kolor przejściowy, który połączy jasny i ciemniejszy cień bez wyraźnych granic. Blendowanie ma tutaj duże znaczenie. Ostre odcięcie mogłoby skupić uwagę na wewnętrznych kącikach, czyli dokładnie tam, gdzie chcesz uzyskać więcej przestrzeni.

Do wewnętrznego kącika możesz wybrać perłę, szampan, jasne złoto albo delikatny beż. Przy dziennym makijażu wystarczy subtelny połysk. Na wieczór można zwiększyć intensywność, ale nadal najlepiej pozostawić najjaśniejszy punkt po stronie nosa.

Makijaż blisko osadzonych oczu krok po kroku

Wykonuj makijaż od jasnych kolorów do ciemniejszych. Dzięki temu łatwiej kontrolujesz intensywność i nie przenosisz nadmiaru pigmentu do wewnętrznego kącika:

1. Przygotuj powiekę. Nałóż bazę, a następnie jasny, neutralny cień na całą powiekę ruchomą. Wyrówna on kolor skóry i stworzy tło dla kolejnych odcieni.
2. Rozjaśnij początek oka. Wklep jasny cień w wewnętrzny kącik oraz na jego najbliższą część. Nie przeciągaj ciemnego koloru w tę strefę.
3. Dodaj cień przejściowy. Nałóż matowy beż, jasny brąz lub zgaszony róż w środkowej części powieki. Rozetrzyj go tak, aby przejście między kolorami było miękkie.
4. Przyciemnij zewnętrzny kącik. Umieść ciemniejszy cień na zewnętrznej jednej trzeciej powieki. Nakładaj go stopniowo, zamiast od razu budować mocną plamę.
5. Wyciągnij cieniowanie ku skroni. Prowadź pędzel na zewnątrz i lekko ku górze, nie w kierunku nosa. Na końcu ponownie rozetrzyj granice i rozświetl łuk brwiowy przy jego najwyższym punkcie.

Jeśli chcesz użyć ciemnego brązu, grafitu lub śliwki, skoncentruj pigment na zewnętrznym kąciku i stopniowo zmniejszaj jego intensywność w stronę środka. Zbyt ciemna plama na całej powiece pochłonie światło i może zamiast rozsunięcia stworzyć wrażenie ciężkiego spojrzenia.

Jakiej kreski użyć?

Eyeliner najlepiej prowadzić cienko, blisko górnej linii rzęs. Zacznij mniej więcej od jednej trzeciej długości oka albo od połowy powieki, a końcówkę wyciągnij na zewnątrz. Taka kreska zagęści rzęsy, ale nie zabierze jasnej przestrzeni przy nosie.

Jeśli podkreślasz dolną powiekę, skoncentruj cień na jej zewnętrznej połowie. Jasny brąz lub szarość będzie lżejsza niż czarna kreska prowadzona od wewnętrznego kącika do zewnętrznego.

Na co uważać?

Niektóre elementy makijażu mogą optycznie zbliżyć oczy do siebie albo zamknąć spojrzenie. Najczęściej problem powodują te działania:

• Ciemny cień nałożony w wewnętrznym kąciku przy nosie.
• Mocne obrysowanie dolnej linii rzęs od samego wewnętrznego kącika.
• Gruba kreska zaczynająca się przy nosie i prowadzona przez całą górną powiekę.
• Brak blendowania między jasnym środkiem a ciemnym zewnętrznym kącikiem.

Wskazówka eksperta – brwi i kierunek makijażu

Efekt optycznego oddalenia możesz wzmocnić kształtem brwi. Delikatne oczyszczenie ich początku bliżej nosa odsłania więcej przestrzeni między brwiami a oczami. Nie chodzi o mocne przerzedzanie, lecz o zachowanie schludnego, nieprzeciążonego początku łuku.

Najważniejsza zasada pozostaje prosta: rozświetlaj wewnętrzny kącik, przyciemniaj zewnętrzny i zawsze rozcieraj cień w stronę skroni. Intensywność kolorów możesz zmieniać zależnie od okazji, ale kierunek gradientu powinien zostać taki sam.